Ιδρυτική Διακήρυξη

ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ

Με αναφορά και σεβασμό στην ιστορία και τον πολιτισμό μας που συγκροτούν κομμάτι του πολύτιμου μωσαϊκού της ανθρωπότητας,
και με το νου μας στη δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη βιοηθική, που αποτελούν θεσμοθετημένες αξιακές αρχές της πολιτείας μας,

διαπιστώνουμε την βάναυση καταπάτησή τους από σύσσωμη την πολιτική ηγεσία του τόπου, τουλάχιστον από το 2010 με την βίαιη παράδοση της λαϊκής κυριαρχίας, όταν παρά τις διαμαρτυρίες των πολιτών «Εκχωρήθηκε άνευ όρων και αμετάκλητα κάθε ασυλία λόγω άσκησης Εθνικής Κυριαρχίας» (Ν.3845/6-5-2010, ΦΕΚ 65, άρθρο 14 παρ.5), αλλά και την, από το 2015, επίσημη και καθολική κηδεμονία της χώρας, ύστερα από την πραξικοπηματική επέμβαση των ξένων «συμμάχων» εναντίον της προκήρυξης δημοψηφίσματος, την οποία επικύρωσε με την υπογραφή της η πολιτική ηγεσία της Ελλάδας με τον νόμο 4336/14-8-2015 (Φ.Ε.Κ. 94Α, παράγραφος Γ-σελ. 1014) που ορίζει ότι «Η κυβέρνηση δεσμεύεται να διαβουλεύεται και να συμφωνεί με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για όλες τις ενέργειες που αφορούν την επίτευξη των στόχων του Μνημονίου Συνεννόησης, πριν από την οριστικοποίηση και τη νόμιμη έγκρισή τους».

Έκτοτε η Ελλάδα θεωρείται διεθνώς «failed state», καθώς έχει παραδώσει κυριολεκτικά τα οικονομικά της και την περιουσία της στους δανειστές, μεταβιβάζοντας τη σχετική δικαιοδοσία από το ελληνικό Υπουργείο Οικονομικών στην ΑΑΔΕ, μία «Ανεξάρτητη Διοικητική Αρχή χωρίς νομική προσωπικότητα» η οποία «απολαύει λειτουργικής ανεξαρτησίας, διοικητικής και οικονομικής αυτοτέλειας και δεν υπόκειται σε έλεγχο ή εποπτεία από κυβερνητικά όργανα, κρατικούς φορείς ή άλλες διοικητικές αρχές» (Ν.4389/2016, άρθρο 1).

Αυτή η βάναυση καταπάτηση συνεχίζεται έκτοτε και διευρύνεται καθημερινά φτάνοντας σήμερα, με πρόφαση έναν υγειονομικό κίνδυνο, στην αναστολή θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων συνολικά, και της βιοηθικής ειδικότερα. Ενεργώντας χωρίς διαφάνεια, η κυβέρνηση εφαρμόζει πρωτόγνωρες αποφάσεις που αμφισβητούνται από διεθνούς κύρους επιστήμονες και, αντί να ενισχύει την πρωτοβάθμια περίθαλψη και την υγειονομική επιτήρηση, πριμοδοτεί την καταστολή και βάζει υπέρογκα πρόστιμα στους πολίτες που δεν θα τηρήσουν τα επιβαλλόμενα αντισυνταγματικά μέτρα. Έτσι, θέτει τη δημόσια υγεία σε κίνδυνο και διαταράσσει την κοινωνική συνοχή.

Η βιοηθική, δηλαδή οι ηθικοί κανόνες που διέπουν την ιατρική και κάθε μορφή επέμβασης στο σώμα, απορρίπτουν την οποιαδήποτε επέμβαση στο σώμα του ανθρώπου χωρίς τη ρητή συναίνεσή του. Η συναίνεση μάλιστα σε ιατρική πράξη δεν ισχύει αν έχει δοθεί ύστερα από πίεση, εκβιασμό, απάτη, ή χωρίς επαρκή ενημέρωση. Οι σύγχρονοι κανόνες της βιοηθικής, όπως αποτυπώνονται τόσο στο ελληνικό Σύνταγμα όσο και σε πληθώρα διεθνών κανονισμών, διαμορφώθηκαν μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου (Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Ο.Η.Ε, 1949, Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, 1950, Οικουμενική Διακήρυξη για την Βιοηθική και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα της UNESCO, 1950 κ.α.), και αποτυπώνουν τον αποτροπιασμό των κοινωνιών απέναντι στις φρικαλεότητες των Ναζί και τη δέσμευση των κοινωνιών να προστατευτούν έναντι παρεμβατικών στο ανθρώπινο σώμα πρακτικών. Σήμερα, με το πρόσχημα του κορωνοϊού, παρατηρούμε μια συντονισμένη προσπάθεια κατάργησης αυτού του νομικού πολιτισμού και προστασίας της ανθρωπότητας μέσω της επιβολής ιατρικών πράξεων, άμεσων ή έμμεσων εκβιασμών εμβολιασμού ή και περιστολής δικαιωμάτων στους μη συμμορφούμενους.

Με απλά λόγια, η δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι συμφωνημένοι κανόνες βιοηθικής κινδυνεύουν ακόμα μία φορά με εξαφάνιση.

Για τους λόγους αυτούς…

ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΜΕ

Να ενώσουμε τις όποιες δυνάμεις διαθέτουμε με στόχο:

  • Να πληροφορήσουμε τον Λαό για την αναγκαιότητα ή μη των όποιων μέτρων αποφασίζονται, σύμφωνα με τις αρχές της βιοηθικής & της νομιμότητας.

  • Να συμβάλλουμε με κάθε τρόπο στη διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στην τήρηση της νομιμότητας και της διαφάνειας από τα όργανα της διοίκησης, στην έμπρακτη δικαιοσύνη, στη συνοχή του κοινωνικού κράτους δικαίου και στην εξασφάλιση της κοινωνικής ειρήνης και ευημερίας.

4 σκέψεις σχετικά με το “Ιδρυτική Διακήρυξη”

  1. Εγώ όλο …σχολιάζω. Κάνω “κόπυ-πάστε”, όπως είπε και ο Πολλάκης, τα αποθηκευμένα μου.
    Διάβασα στο άρθρο σας ότι
    “Εκχωρήθηκε άνευ όρων και αμετάκλητα κάθε ασυλία λόγω άσκησης Εθνικής Κυριαρχίας”.
    Και πως έγινε αυτό; Με απόφαση της Βουλής; Ή μήπως χωρίς καν απόφαση…
    Μα, σύμφωνα με το Σύνυαγμα μας, η εκχώρηση Εθνικής Κυριαρχίας πρέπει να ψηφιστεί από τα 2/3 της Βουλής.

    Επίσης, η εκχώρηση τμήματος της ελληνικής ΑΟΖ στα Σκόπια, είναι παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας
    Άρα, αντισυνταγματική είναι και η συμφωνία των Πρεσπών (ΑΟΖ τα Σκόπια), αλλά και η ΑΟΖ με Αίγυπτο (μερική επήρεια νησιών μας) κλπ κλπ.

    Η παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας δεν μπορεί να αποφασιστεί από κανέναν, ακόμα και αν αυτός τυγχάνει να είναι πρωθυπουργός μιας χώρας.
    Δηλαδή εάν αύριο η Μέρκελ φέρει ένα χειρόγραφο σημείωμα υπογεγραμμένο από Σημίτη ή από ΓΑΠ ή από Κούλη ή δεν ξέρω εγώ ποιον άλλο προδότη, ότι χαρίζουμε στη Γερμανία όλες τις βραχονησίδες, όλα τα ακατοίκητα νησιά μας, το κατοχικό “δάνειο”, καθώς και επίσημα έγγραφα συμφωνίας μεταξύ τους, …πάει τα χάσαμε όλα;

    Εξάλλου, όποιος κάνει τέτοιες …συμφωνίες, αυτές δεν έχουν καμία ισχύ σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, αφού θα έχει διαπράξει εθνική προδοσία, εσχάτη προδοσία κατά της Ελλάδας.
    Η ποινή για την εσχάτη προδοσία είναι ισόβια φυλάκιση, αφού έχει καταργηθεί η θανατική ποινή και η εσχάτη προδοσία ποτέ και από κανέναν δεν παραγράφεται, ούτε με το νόμο περί …μη ευθύνης υπουργών του Βαγγέλη Τούρκογλου (νυν Ευάγγελου Βενιζέλου).

    Και οι οποιεσδήποτε τέτοιες …συμφωνίες θα αρθούν νομίμως από μια μελλοντική μας πατριωτική κυβέρνηση, μόλις αυτοί που τις έκαναν καταδικαστούν για εσχάτη προδοσία.
    Αναφέρομαι στα Σκόπια, στα Ίμια, στο …μισό Αιγαίο κλπ κλπ.
    Και όλες οι υπογραφές τους δε θα δένουν την Ελλάδα, μόλις αυτοί καταδικαστούν για εσχάτη προδοσία.
    Ότι δέχτηκαν οι κυβερνώντες μας, απλά δε θα ισχύει.

    Σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, επαναλαμβάνω, αφού θα επρόκειτο για προδότες.
    Για καταδικασθέντες από την ανεξάρτητη Δικαιοσύνη προδότες και οι προδοτικές πράξεις για τις οποίες καταδικάστηκαν, αίρονται.

    Να ξέρετε ότι μπορεί αυτό που θα γράψω να ακούγεται …αστείο, αλλά εάν όσοι έκαναν κάτι ανθελληνικό καταδικαστούν μελλοντικά για αυτό που έκαναν, για εσχάτη προδοσία, ότι έκαναν άρεται νομίμως και οριστικώς.

    Αυτό ισχύει ακόμα και για το δήθεν χρέος μας, μόνο που αυτά παραμένουν δικά μου κρυφά …ελπίζω και πιστεύω.

    .
    Με τα παραπάνω απέδειξα ότι ο Μητσοτάκης είναι εθνοπροδότης, όπως ακριβώς και ο αποθανών Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Και επειδή ποτέ μου δεν βρίζω, θα το αποδείξω και αυτό.
    Το 1964 ο υπουργός οικονομικών της κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου, έκανε την τελική ρύθμιση των …προπολεμικών χρεών.
    Των χρεών που είχε διαγράψει ο Μεταξάς το 1936 και η Ελλάδα είχε δικαιωθεί δικαστικώς από τα Διεθνή Δικαστήρια.
    Η κυβέρνηση όμως του Γεωργίου Παπανδρέου με υπουργό Οικονομικών τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη υπέγραψε τη χειρότερη δανειακή σύμβαση και ρύθμιση χρεών που έχει υπογράψει ποτέ η χώρα (εκτός από τη σημερινή).
    Αναγνώρισε το σύνολο των προπολεμικών χρεών της χώρας από το 1881 και μετά. Στο ακέραιο της αξίας τους, χωρίς να παίρνουμε υπόψη αυτά που πληρώθηκαν από τη χώρα ή που είχαν πληρωθεί μέχρι τότε. Χωρίς να παίρνεται υπόψη ότι γι’ αυτά είχαμε κηρύξει 2 πτωχεύσεις επίσημες, το 1893 και το 1932.
    Αναγνώρισαν επιπλέον το σύνολο των τόκων υπερημερίας που είχαν μεταφέρει φυσικά σε τιμές του 1964, συν 71% προσαύξηση των τόκων υπερημερίας για το πιστωτικό κίνδυνο και φυσικά την ψυχική οδύνη, το πρόβλημα της …ψυχικής γαλήνης, που είχαν υποστεί οι δανειστές.
    Καθορίστηκε να πληρωθούν αυτά τα χρέη σε 45 χρόνια.
    Που σημαίνει, 1964 και 45 = 2009. Ξεχρεώσαμε δηλαδή με τα …προπολεμικά χρέη το 2009.
    Αλλά ένα χρόνο μετά, το 2010, ξεκίνησαν τα …νέα χρέη. Το 2008 με Καραμανλή και πάλι, κάναμε δοκιμές δώσαμε 23 δις το Δεκέμβριο στις τράπεζες ως κρατικές εγγυήσεις (ΦΕΚ 250 στις 9 Δεκεμβρίου 2008).
    Το 2010 ξανά με Παπανδρέου, στη συνέχεια το 2012 με Παπαδήμο και με Σαμαρά έδωσε η Ελλάδα στις ιδιωτικές τράπεζες με τη μορφή ανακεφαλαιοποιήσεων, 230 δις Ευρώ.

    ΦΕΚ 65, 6 Μαΐου 2010 – 15 δις
    ΦΕΚ 148, 3 Σεπτεμβρίου 2010 – 25 δις
    ΦΕΚ 113, 18 Μαΐου 2011 – 30 δις
    ΦΕΚ 203, 14 Σεπτεμβρίου 2011 – 30 δις
    ΦΕΚ 256, 9 Δεκεμβρίου 2011 – 60 δις
    ΦΕΚ 52, 12 Μαρτίου 2012 – 30 δις
    ΦΕΚ 180, 20 Σεπτεμβρίου 2012 – 40 δις
    Εξάλλου, όλοι ξέρουν ότι με τα μνημόνια μας έδωσαν οι «σύμμαχοι» σε λίγα μόλις χρόνια γύρω στα 250 δις.
    Πού πήγαν λοιπόν αυτά τα χρήματα, ενώ ο κρατικός προϋπολογισμός μας …έβγαινε δεν έβγαινε;
    Για …ανακεφαλαιοποιήσεις;
    Μάθετε ότι τώρα τελευταία τις ισπανικές τράπεζες τις ανακεφαλαιοποιεί η ΕΚΤ.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *